adjective

famous

มีชื่อเสียง, โด่งดัง

He is a famous actor.

เขาเป็นนักแสดงที่มีชื่อเสียง

This city is famous for its cheese.

เมืองนี้มีชื่อเสียงด้านชีส

a famous ((person/place)) (บุคคล/สถานที่) ที่มีชื่อเสียง She is a famous singer.

famous for ((sth.)) มีชื่อเสียงในเรื่อง (บางสิ่ง) Paris is famous for its art museums.

คำพ้องความหมาย: well-known, renowned; คำตรงข้าม: unknown, obscure

มาจากภาษาละติน 'famosus' (มีชื่อเสียง) ซึ่งมาจาก 'fama' (ชื่อเสียง, กิตติศัพท์)

ถ้าคุณมี 'fame' (ชื่อเสียง) คุณก็คือคน 'famous' (มีชื่อเสียง) คำนี้มีความหมายในตัวเอง

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ