adjective

fearless

กล้าหาญ, ไม่เกรงกลัว, ใจเด็ด

She is a fearless leader.

เธอเป็นผู้นำที่กล้าหาญ

He made a fearless speech against the government.

เขากล่าวสุนทรพจน์อย่างกล้าหาญต่อต้านรัฐบาล

(fearless + noun) ใช้เพื่ออธิบายบุคคลหรือการกระทำ She is a fearless leader.

Synonyms: brave, courageous, bold; Antonyms: fearful, timid, cowardly

มาจากคำนาม 'fear' (ความกลัว) และคำปัจจัย '-less' (ปราศจาก) แปลตรงตัวว่า 'ปราศจากความกลัว'

ลองนึกถึงการมีความกลัว 'น้อยลง' (less) หรือไม่มีความกลัวเลย ซึ่งนำไปสู่ความหมายว่า 'กล้าหาญ' โดยตรง

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ