verb

flinch

สะดุ้ง, ผงะ, ชะงัก

He didn't even flinch when he saw the needle.

เขาไม่แม้แต่จะสะดุ้งเมื่อเห็นเข็ม

She flinched away from his touch.

เธอผงะหนีจากสัมผัสของเขา

((at sth.)) สะดุ้งเพราะ (บางสิ่ง) เขาไม่สะดุ้งกับเสียงดัง

คำพ้องความหมาย: wince, recoil, shrink; คำตรงข้าม: face, confront

มาจากภาษาฝรั่งเศสโบราณ 'flenchir' แปลว่า 'งอ, หลบเลี่ยง'

ลองนึกภาพว่ามีอะไรบางอย่างลอยมาที่ใบหน้าของคุณ ปฏิกิริยาตามธรรมชาติของคุณคือการ 'flinch' (สะดุ้ง)

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ