noun

handcuff

กุญแจมือ

The police officer snapped the handcuffs on the suspect.

เจ้าหน้าที่ตำรวจใส่กุญแจมือผู้ต้องสงสัย

He wore a pair of handcuffs.

เขาสวมกุญแจมือหนึ่งคู่

a pair of handcuffs กุญแจมือหนึ่งคู่ ตำรวจใช้กุญแจมือหนึ่งคู่

handcuffs (plural) กุญแจมือ กุญแจมือแน่นเกินไป

shackle, manacle

มาจาก 'hand' (มือ) + 'cuff' (ข้อมือเสื้อ, กุญแจมือ) กุญแจสำหรับคล้องมือ

โดยทั่วไปมักใช้ในรูปพหูพจน์ 'handcuffs' เพราะมาเป็นคู่สำหรับมือสองข้าง

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ