noun

happenstance

เหตุบังเอิญ, ความบังเอิญ

It was pure happenstance that they met.

มันเป็นเรื่องบังเอิญล้วนๆ ที่พวกเขาได้พบกัน

By a strange happenstance, we were on the same flight.

ด้วยความบังเอิญที่แปลกประหลาด เราจึงอยู่บนเครื่องบินลำเดียวกัน

เหตุบังเอิญ a happenstance Their meeting was a complete happenstance.

คำพ้องความหมาย: chance, coincidence, fluke; คำตรงข้าม: plan, design

เป็นการผสมระหว่างคำว่า 'happen' (เกิดขึ้น) และ 'stance' (สถานการณ์) โดยล้อมาจากคำว่า 'circumstance' (สถานการณ์) หมายถึงสถานการณ์ที่เกิดขึ้นโดยบังเอิญ

ให้คิดว่าเป็น 'สถานการณ์' (stance) ที่บางสิ่ง 'เกิดขึ้น' (happens) โดยบังเอิญ

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ