noun

anguish

ความเจ็บปวดรวดร้าว, ความทุกข์ทรมาน

She was in anguish over her son's illness.

เธอเจ็บปวดรวดร้าวกับการเจ็บป่วยของลูกชาย

He cried out in anguish.

เขาร้องออกมาด้วยความเจ็บปวด

in anguish ด้วยความเจ็บปวดรวดร้าว He cried out in anguish.

anguish ((over/at sth.)) ความเจ็บปวดเกี่ยวกับ (บางสิ่ง) She felt anguish over her loss.

คำพ้องความหมาย: agony, torment, suffering; คำตรงข้าม: joy, happiness, comfort

มาจากภาษาละติน 'angustia' แปลว่า 'ความคับแคบ, ความทุกข์' จาก 'angustus' (แคบ) สื่อถึงความรู้สึกเหมือนถูก 'บีบ' ด้วยความเจ็บปวด

รากศัพท์ 'ang' ใช้ร่วมกับ 'angry' และ 'anxiety' โดย 'anguish' มีความหมายรุนแรงที่สุด หมายถึงความเจ็บปวดทางใจหรือกายอย่างสุดขีด

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ