noun

annoyance

ความรำคาญ, ความรำคาญใจ, สิ่งที่น่ารำคาญ

He expressed his annoyance at the delay.

เขาแสดงความรำคาญใจต่อความล่าช้า

The barking dog is a real annoyance.

สุนัขที่เห่าเป็นสิ่งที่น่ารำคาญจริงๆ

annoyance ((at/with sth.)) ความรำคาญ (ต่อบางสิ่ง) He expressed his annoyance at the delay.

an annoyance สิ่งที่น่ารำคาญ The barking dog is a real annoyance.

คำพ้องความหมาย: irritation, bother, nuisance; คำตรงข้าม: pleasure, delight, joy

มาจากคำกริยา 'annoy' + '-ance' ซึ่งเป็นปัจจัยที่สร้างคำนามแสดงการกระทำ สภาวะ หรือคุณภาพ

จำว่าเป็นสภาวะ (-ance) ของการถูกทำให้รำคาญ

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ