noun

imputation

การกล่าวหา, การให้เหตุผลว่าเป็นของ, การใส่ความ

The imputation of blame was unfair.

การกล่าวหาว่าเป็นความผิดนั้นไม่ยุติธรรม

His work avoids any imputation of motive.

งานของเขาหลีกเลี่ยงการกล่าวหาถึงแรงจูงใจใดๆ

imputation ((of sth.)) ((to sb.)) การกล่าวหา (บางสิ่ง) ต่อ (ใครบางคน) The imputation of blame to the wrong person was a mistake.

คำพ้องความหมาย: การกล่าวหา, การใส่ความ, การอ้างเหตุ

มาจากภาษาละติน `imputare` 'พิจารณา, อ้างว่ามาจาก' ซึ่งมาจาก `in-` 'ใน' + `putare` 'พิจารณา'.

ให้นึกถึงการ "ใส่" (put) ความผิด "ใน" (in) ตัวใครสักคน

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ