adjective

infamous

ฉาวโฉ่, เสียชื่อเสียง, น่าอับอาย

He was an infamous gangster.

เขาเป็นนักเลงที่ฉาวโฉ่

The city is infamous for its traffic.

เมืองนี้ขึ้นชื่อในด้านการจราจรที่ย่ำแย่

infamous ((for sth.)) ฉาวโฉ่ ((ในเรื่อง...)) The city is infamous for its traffic.

คำพ้องความหมาย: notorious, disreputable (ฉาวโฉ่); คำตรงข้าม: famous, renowned (มีชื่อเสียง)

มาจากภาษาละติน 'in-' (ไม่) + 'famosus' (มีชื่อเสียง) หมายถึง เป็นที่รู้จักกันดีในเรื่องที่ไม่ดี

คิดว่า 'in-' เป็นคำอุปสรรคที่ให้ความหมายเชิงลบ ดังนั้น 'infamous' จึงเป็นเวอร์ชันตรงข้ามกับ 'famous' คือมีชื่อเสียงในทางที่ไม่ดี

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ