verb

inhibit

ยับยั้ง, ขัดขวาง, สกัดกั้น

Fear of failure can inhibit your performance.

ความกลัวความล้มเหลวสามารถยับยั้งประสิทธิภาพของคุณได้

This drug inhibits the growth of tumors.

ยานี้ช่วยยับยั้งการเจริญเติบโตของเนื้องอก

((sth.)) ยับยั้ง (บางสิ่ง) ยานี้ยับยั้งการเจริญเติบโตของแบคทีเรีย

((sb.)) from (-ing) ขัดขวาง (ใครบางคน) จาก (การทำบางสิ่ง) ความขี้อายขัดขวางไม่ให้เขาพูด

คำพ้องความหมาย: hinder, restrain, prevent, suppress; คำตรงข้าม: encourage, allow, permit

มาจากภาษาละติน 'inhibere' ซึ่งมาจาก 'in-' (ใน, ต่อต้าน) + 'habere' (ถือ) ความหมายดั้งเดิมคือ 'ถือไว้ข้างใน' หรือ 'ยับยั้งชั่งใจ'

เปรียบเทียบ 'prohibit' (ห้ามจากภายนอก) กับ 'inhibit' (ยับยั้งจากภายใน) 'Inhibit' เหมือนเบรกที่อยู่ข้างในใจ

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ