noun

insurrection

การจลาจล, การกบฏ, การลุกฮือ

The government suppressed the armed insurrection.

รัฐบาลปราบปรามการจลาจลด้วยอาวุธ

He was charged with inciting an insurrection.

เขาถูกตั้งข้อหายุยงให้เกิดการจลาจล

การจลาจล ((ต่อต้าน sth.)) การลุกฮือต่อต้านผู้มีอำนาจ The insurrection against the monarchy failed.

คำพ้องความหมาย: rebellion, revolt, uprising; คำตรงข้าม: obedience, submission

มาจากภาษาละติน 'insurgere' (ลุกขึ้นสู้) แยกเป็น 'in-' (ต่อต้าน) + 'surgere' (ลุกขึ้น) หมายถึงการลุกขึ้นต่อต้าน

จำว่า 'in' (ต่อต้าน) + 'surrection' (การลุกขึ้น) คือการลุกฮือขึ้นต่อต้านอำนาจรัฐ

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ