adjective

abusive

ที่ข่มเหง, ที่ด่าทอ, ที่เป็นการทารุณ

She left her abusive partner.

เธอทิ้งคู่ของเธอที่ชอบข่มเหง

He used abusive language towards the referee.

เขาใช้ภาษาที่หยาบคายต่อกรรมการ

((abusive)) ((noun)) ที่มีลักษณะทารุณ ((คำนาม)) She was in an abusive relationship.

((abusive)) to/towards ((sb.)) ทารุณต่อ ((sb.)) He was abusive towards his children.

Synonyms: cruel (โหดร้าย), insulting (ดูถูก), offensive (ก้าวร้าว); Antonyms: kind (ใจดี), respectful (นอบน้อม)

มาจากคำนาม 'abuse' (การทารุณ) บวกกับปัจจัย '-ive' ที่ทำให้เป็นคำคุณศัพท์ 'Abuse' มาจากภาษาละติน 'ab-' (ห่าง, ผิด) + 'uti' (ใช้)

ปัจจัย '-ive' หมายถึง 'มีคุณสมบัติของ...' ดังนั้น 'abusive' จึงหมายถึงมีคุณสมบัติของการทารุณกรรม

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ