adjective

juvenile

เกี่ยวกับเยาวชน, ที่ยังไม่บรรลุนิติภาวะ, เหมือนเด็ก, เยาวชน

He was charged with juvenile delinquency.

เขาถูกตั้งข้อหาการกระทำความผิดของเยาวชน

Her behavior was rather juvenile.

พฤติกรรมของเธอค่อนข้างเหมือนเด็ก

The juvenile was sent to a detention center.

เยาวชนคนนั้นถูกส่งไปยังสถานพินิจ

((juvenile)) + คำนาม. เกี่ยวกับเยาวชน. He was charged with juvenile delinquency.

((a/the juvenile)) (ในฐานะคำนาม) เยาวชน. The juvenile was sent to a detention center.

คำพ้องความหมาย: young, youthful, immature; คำตรงข้าม: adult, mature

จากคำภาษาละติน 'iuvenis' ซึ่งหมายถึง 'คนหนุ่มสาว'

ฟังดูคล้ายกับ 'junior' (ผู้น้อย) juvenile คือสมาชิกที่ยังเป็น 'junior' ของสังคม

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ