noun

laceration

แผลฉีกขาด, บาดแผลฉีกขาด

He suffered a deep laceration to his leg.

เขาได้รับบาดแผลฉีกขาดลึกที่ขา

((a)) laceration ((to sth.)) แผลฉีกขาด(ที่ส่วนใดส่วนหนึ่ง) He suffered a laceration to his arm.

คำพ้องความหมาย: cut (บาดแผล), gash (แผลลึก), wound (บาดแผล), tear (การฉีก)

มาจากภาษาละติน 'lacerare' (ฉีก, ทำให้ขาด) ส่วน '-ation' เป็นคำปัจจัยที่แสดงถึงการกระทำหรือกระบวนการ

เป็นศัพท์ทางการหรือทางการแพทย์สำหรับแผลฉีกขาดรุนแรง ลองนึกภาพว่า 'laceration' คือ 'operation' (การผ่าตัด) ที่ต้องทำ

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ