noun

leaf

ใบไม้, หน้ากระดาษ

A green leaf fell from the tree.

ใบไม้สีเขียวร่วงลงมาจากต้นไม้

He turned over a new leaf.

เขาเริ่มต้นชีวิตใหม่

((a/the)) leaf ใบไม้ (หนึ่งใบ) A green leaf fell from the tree.

คำพ้องความหมาย: frond, blade (of grass), page, sheet

มาจากภาษาอังกฤษโบราณ 'lēaf' ซึ่งเกี่ยวข้องกับภาษาในกลุ่มเจอร์แมนิกอื่นๆ (เช่น ภาษาเยอรมัน 'Laub' ที่แปลว่าใบไม้)

จำรูปพหูพจน์ที่ไม่ปกติ: one leaf, two leaves มันเป็นไปตามรูปแบบของคำที่ลงท้ายด้วย -f แล้วเปลี่ยนเป็น -ves เช่น 'wife' -> 'wives'

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ