noun

appeasement

การผ่อนปรน, นโยบายผ่อนปรน, การเอาใจ

The policy of appeasement failed to prevent war.

นโยบายผ่อนปรนล้มเหลวในการป้องกันสงคราม

His actions were a clear act of appeasement.

การกระทำของเขาเป็นการเอาใจอย่างชัดเจน

policy of appeasement นโยบายผ่อนปรน The policy of appeasement failed.

act of appeasement การกระทำเพื่อเอาใจ It was an act of appeasement.

คำพ้องความหมาย: conciliation, pacification; คำตรงข้าม: provocation, aggravation

มาจากคำกริยา 'appease' + ปัจจัย '-ment' ที่ทำให้เป็นคำนาม 'Appease' หมายถึงการนำมาซึ่งสันติภาพ

ให้นึกถึงบริบททางประวัติศาสตร์ของนโยบายผ่อนปรน (appeasement) ก่อนสงครามโลกครั้งที่ 2 ที่มีการยอมอ่อนข้อเพื่อหลีกเลี่ยงความขัดแย้ง

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ