noun

malpractice

การประพฤติมิชอบในหน้าที่, การทุจริตต่อหน้าที่

The doctor was sued for medical malpractice.

แพทย์ถูกฟ้องร้องเรื่องการประพฤติมิชอบทางการแพทย์

He was accused of legal malpractice.

เขาถูกกล่าวหาว่าประพฤติมิชอบในวิชาชีพกฎหมาย

malpractice การประพฤติมิชอบ He was found guilty of malpractice.

คำพ้องความหมาย: negligence (ความประมาท), misconduct (การประพฤติมิชอบ), professional misconduct (การประพฤติมิชอบในวิชาชีพ)

มาจากคำอุปสรรค 'mal-' (ไม่ดี) + 'practice' (การปฏิบัติ) แปลตรงตัวว่า 'การปฏิบัติที่ไม่ดี'

'mal-' หมายถึง 'ไม่ดี' ดังนั้น 'mal' + 'practice' = การปฏิบัติทางวิชาชีพที่ไม่ดี

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ