adjective

mandatory

บังคับ, จำเป็น, ซึ่งเป็นข้อบังคับ

Attendance at the meeting is mandatory.

การเข้าร่วมประชุมเป็นสิ่งบังคับ

mandatory ((for sb.)) ((to-inf)) เป็นการบังคับ (สำหรับใครบางคน) ที่จะ (ทำอะไรบางอย่าง) It is mandatory for employees to complete the training.

คำพ้องความหมาย: compulsory, required, obligatory; คำตรงข้าม: optional, voluntary

มาจากภาษาละติน 'mandare' แปลว่า 'สั่งการ' ประกอบด้วย 'mand-' (คำสั่ง) + '-atory' (เกี่ยวกับ)

นึกถึงคำว่า 'mandate' (อาณัติ, คำสั่ง) สิ่งที่ได้รับคำสั่งคือสิ่งที่ 'บังคับ' ต้องทำ

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ