adjective

masterful

เชี่ยวชาญ, ชำนาญ, เผด็จการ

She gave a masterful performance.

เธอแสดงได้อย่างเชี่ยวชาญ

He has a masterful command of the language.

เขามีความสามารถในการใช้ภาษาอย่างชำนาญ

masterful ((sth.)) ((สิ่งใดสิ่งหนึ่ง)) ที่เชี่ยวชาญ She gave a masterful performance.

คำพ้องความหมาย: expert, skilled, adroit; คำตรงข้าม: clumsy, inept

มาจาก 'master' (ผู้เชี่ยวชาญ) + '-ful' (เต็มไปด้วย) หมายถึง 'เต็มไปด้วยความเชี่ยวชาญ'

ลองนึกภาพ 'มาสเตอร์' ที่ 'เต็ม' ไปด้วยทักษะ แสดงให้เห็นถึงการควบคุมที่สมบูรณ์

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ