noun

misbehavior

ความประพฤติที่ไม่ดี, การทำผิด

The teacher punished the student for his misbehavior.

ครูลงโทษนักเรียนสำหรับความประพฤติที่ไม่ดีของเขา

Such misbehavior will not be tolerated.

ความประพฤติที่ไม่ดีเช่นนี้จะไม่เป็นที่ยอมรับ

misbehavior ((by sb.)) ความประพฤติที่ไม่เหมาะสมโดย (ใครบางคน) We saw misbehavior by the fans at the game.

((a pattern of)) misbehavior รูปแบบของความประพฤติที่ไม่ดี The school noted a pattern of misbehavior.

คำพ้องความหมาย: misconduct (การประพฤติผิด), wrongdoing (การกระทำผิด); คำตรงข้าม: good behavior (ความประพฤติดี), obedience (การเชื่อฟัง)

มาจากคำอุปสรรค 'mis-' (ไม่ดี, ผิด) + 'behavior' (พฤติกรรม) แปลตรงตัวว่า 'พฤติกรรมที่ไม่ดี'

คำอุปสรรค 'mis-' มักจะหมายถึง 'ผิด' หรือ 'ไม่ดี' เหมือนในคำว่า 'mistake' (ความผิดพลาด) ดังนั้นจึงหมายถึง 'พฤติกรรมที่ผิด'

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ