noun

aristocracy

ชนชั้นสูง, อภิชนาธิปไตย, พวกผู้ดี

The aristocracy held most of the power.

ชนชั้นสูงกุมอำนาจส่วนใหญ่ไว้

He married into the British aristocracy.

เขาแต่งงานเข้าไปอยู่ในแวดวงชนชั้นสูงของอังกฤษ

((the)) aristocracy ชนชั้นปกครองที่เป็นขุนนาง The aristocracy often owned large estates.

คำพ้องความหมาย: nobility, elite, upper class; คำตรงข้าม: democracy, commoners

มาจากภาษากรีก 'aristos' (ดีที่สุด) + 'kratos' (การปกครอง) หมายถึง 'การปกครองโดยคนที่ดีที่สุด'

นึกถึง 'aristo' ว่า 'ดีที่สุด' ดังนั้น aristocracy คือชนชั้นของคนที่ 'ดีที่สุด' หรือมีตำแหน่งสูงสุด

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ