noun

nobleness

ความสูงส่ง, ความมีเกียรติ, ความสูงศักดิ์

Her nobleness of character was admired by all.

ความสูงส่งในอุปนิสัยของเธอเป็นที่ชื่นชมของทุกคน

nobleness of sth. ความสูงส่งของ (บางสิ่ง) Her nobleness of character was admired by all.

คำพ้องความหมาย: integrity (ความซื่อสัตย์), virtue (คุณธรรม), honor (เกียรติยศ); คำตรงข้าม: baseness (ความต่ำช้า), dishonor (ความไร้เกียรติ)

มาจากคำคุณศัพท์ 'noble' (สูงส่ง) บวกกับปัจจัย '-ness' ซึ่งสร้างคำนามที่บ่งบอกสภาวะหรือคุณสมบัติ

ปัจจัย '-ness' เปลี่ยนคำคุณศัพท์ให้เป็นคุณสมบัติ ดังนั้น 'nobleness' คือคุณสมบัติของความ 'สูงส่ง'

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ