noun

obedience

การเชื่อฟัง, ความนอบน้อม

The dog showed perfect obedience.

สุนัขตัวนั้นแสดงการเชื่อฟังอย่างสมบูรณ์แบบ

He demands absolute obedience from his soldiers.

เขาต้องการการเชื่อฟังอย่างเด็ดขาดจากทหารของเขา

((to sb./sth.)) การเชื่อฟัง (ต่อใครบางคน/บางสิ่ง) Obedience to the law is important.

((from sb.)) ต้องการการเชื่อฟัง (จากใครบางคน) He demands absolute obedience from his soldiers.

คำพ้องความหมาย: compliance (การยอมทำตาม), submission (การยอมจำนน); คำตรงข้าม: disobedience (การไม่เชื่อฟัง), defiance (การท้าทาย)

มาจากภาษาละติน 'oboedire' (เชื่อฟัง) ซึ่งมาจาก 'audire' (ได้ยิน) การเชื่อฟังคือการ 'ได้ยิน' หรือฟังคำสั่ง

ให้นึกถึงคำกริยา 'obey' (เชื่อฟัง) คำว่า 'obedience' เป็นคำนามของมัน ถ้าคุณ 'obey' คุณก็แสดง 'obedience'

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ