noun

obstruction

สิ่งกีดขวาง, อุปสรรค, การขัดขวาง

A fallen tree was an obstruction on the road.

ต้นไม้ที่ล้มเป็นสิ่งกีดขวางบนถนน

He was charged with obstruction of justice.

เขาถูกตั้งข้อหาขัดขวางกระบวนการยุติธรรม

สิ่งกีดขวาง ((ต่อบางสิ่ง)) สิ่งกีดขวางต่อบางสิ่ง ต้นไม้ที่ล้มเป็นสิ่งกีดขวางต่อการจราจร

การขัดขวาง ((บางสิ่ง)) การขัดขวางบางสิ่ง นี่คือการขัดขวางกระบวนการยุติธรรม

คำพ้องความหมาย: obstacle, barrier, blockage; คำตรงข้าม: aid, assistance

มาจากภาษาละติน 'ob-' (ต่อต้าน) + 'struere' (สร้าง) หมายถึง 'สิ่งที่สร้างขึ้นมาเพื่อต่อต้าน'

นึกถึงภาพ 'โครงสร้าง' (-struct-) ที่มา 'ขวาง' (ob-) ทางของคุณอยู่

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ