noun

outbreak

การระบาด, การปะทุ, การเกิดขึ้นอย่างฉับพลัน

Health officials are monitoring the flu outbreak.

เจ้าหน้าที่สาธารณสุขกำลังติดตามการระบาดของไข้หวัดใหญ่

The war began with the outbreak of hostilities.

สงครามเริ่มต้นด้วยการปะทุของความเป็นปรปักษ์

an outbreak of ((sth.)) การระบาดของ (บางสิ่ง) There was an outbreak of flu.

คำพ้อง: epidemic, eruption, flare-up, upsurge

มาจากกริยา 'to break out' (ปะทุขึ้น) ใช้อธิบายการเกิดขึ้นอย่างกะทันหันของสิ่งที่ไม่พึงประสงค์ เช่น โรคหรือสงคราม

ลองนึกภาพโรคที่ 'ทะลักออกมา (break out)' จากที่กักกันและแพร่กระจายอย่างรวดเร็ว

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ