noun

ruling

karar, hüküm, mahkeme kararı

The judge made a final ruling.

Yargıç nihai kararını verdi.

((a ruling)) on sth. bir konuda bir karar The court issued a ruling on the case.

((a ruling)) that... ... şeklinde bir karar The ruling that he was innocent was unexpected.

Eş anlamlılar: judgment, decision, verdict, decree

'Yetkili bir şekilde karar vermek' anlamındaki 'to rule' fiilinden gelir.

Bir yargıç bir davada 'hüküm verir' (rules) ve resmi kararına 'hüküm' (ruling) denir.

Bu sayfa öğrenme desteği amacıyla tasarlanmıştır. Lütfen resmi bir sözlük olarak değil, öğrenme referansı olarak kullanın.