noun

banjo

banjo

She plays the banjo in a folk band.

Bir halk müziği grubunda banjo çalıyor.

((~ çalmak)) banjo çalmak He learned to play the banjo.

Eş anlamlılar: (müzik aletleri) gitar, mandolin, ukulele

Bir Afrika dilinden, muhtemelen Kimbundu dilindeki 'mbanza' kelimesinden gelmektedir. Amerika Birleşik Devletleri'ndeki köleleştirilmiş Afrikalılar tarafından geliştirilmiştir.

'Ban-jo' kelimesinin sesi, enstrümanın kendi çıkardığı ses gibi, canlı ve tıngırtılıdır.

Bu sayfa öğrenme desteği amacıyla tasarlanmıştır. Lütfen resmi bir sözlük olarak değil, öğrenme referansı olarak kullanın.