noun

vengeance

intikam, öç

He swore vengeance on his enemies.

Düşmanlarından intikam alacağına yemin etti.

She acted out of vengeance for her family.

Ailesi için intikam duygusuyla hareket etti.

vengeance ((on/against sb.)) ((birinden)) intikam alma Düşmanlarından intikam alacağına yemin etti.

Eş anlamlılar: revenge, retribution, retaliation; Zıt anlamlılar: forgiveness, pardon

Eski Fransızca 'vengeance' kelimesinden, o da 'vengier' (intikam almak) kelimesinden, o da Latince 'vindicare' kelimesinden gelir.

'Vengeance' genellikle 'revenge' kelimesinden daha resmi ve yoğundur. 'With a vengeance' (şiddetle) ifadesini düşünün.

Bu sayfa öğrenme desteği amacıyla tasarlanmıştır. Lütfen resmi bir sözlük olarak değil, öğrenme referansı olarak kullanın.