verb

acquiesce

razı olmak, kabul etmek, boyun eğmek

He will acquiesce to her demands.

Onun taleplerine razı olacak.

She seemed to acquiesce in the decision.

Kararı kabul etmiş gibi görünüyordu.

((to sth.)) (-e) razı olmak He will acquiesce to her demands.

((in sth.)) (-i) kabul etmek She seemed to acquiesce in the decision.

Eş anlamlılar: agree, consent, comply; Zıt anlamlılar: resist, protest

Latince 'ad-' (yönelme) + 'quiescere' (sakin olmak) kelimelerinden gelir. Bir şeye karşı 'sakinleşmek', yani itiraz etmeden kabul etmek anlamına gelir.

'ac-QUIET-sce' diye düşünün. Sakinleşip (quiet) bir şeyi tartışmadan kabul edersiniz.

Bu sayfa öğrenme desteği amacıyla tasarlanmıştır. Lütfen resmi bir sözlük olarak değil, öğrenme referansı olarak kullanın.