noun

chin

çene

He has a strong chin.

Güçlü bir çenesi var.

She rested her chin on her hand.

Çenesini eline dayadı.

((sb.'s)) çene ((...)) çene Düşünceli bir şekilde çenesini sıvazladı.

Eşanlamlılar: jaw (çene kemiği), mandible (alt çene kemiği)

Eski İngilizce 'cin' kelimesinden, o da bir Proto-Cermen kökünden gelir.

Yüzünüzün ağzınızın altındaki kısmı. 'Chin-up' (barfiks) egzersizlerini düşünün.

Bu sayfa öğrenme desteği amacıyla tasarlanmıştır. Lütfen resmi bir sözlük olarak değil, öğrenme referansı olarak kullanın.