noun

contempt

aşağılama, küçümseme, hor görme

He showed contempt for the rules.

Kuralları aşağıladığını gösterdi.

She was held in contempt of court.

Mahkemeye itaatsizlikten suçlu bulundu.

((for sb./sth.)) birine/bir şeye karşı aşağılama He has a deep contempt for liars.

in contempt of court mahkemeye itaatsizlik The witness was held in contempt of court.

Eş anlamlılar: scorn, disdain, disrespect; Zıt anlamlılar: respect, admiration

Latince 'contemnere' (hor görmek) kelimesinden, 'con-' (yoğunluk öneki) + 'temnere' (küçümsemek, hor görmek) kelimelerinden türemiştir.

'con-' (ile) ve 'tempt' (cezbetmek) kelimelerini düşünün. Aşağıladığınız biri, sizi cezbetmeyecek biridir.

Bu sayfa öğrenme desteği amacıyla tasarlanmıştır. Lütfen resmi bir sözlük olarak değil, öğrenme referansı olarak kullanın.