noun

dwelling

konut, mesken, ikametgah

The building contains ten separate dwellings.

Bina on ayrı konut içermektedir.

They found an ancient dwelling in the cave.

Mağarada antik bir mesken buldular.

((sıfat)) bir konut They live in a modest dwelling.

Eş anlamlılar: residence, home, house, abode

'dwell' (ikamet etmek) fiilinden ve isim yapan '-ing' ekinden türemiştir.

'dwelling', bir 'dweller'ın 'ikamet ettiği' yerdir. Bu, tüm kelime ailesini birbirine bağlar.

Bu sayfa öğrenme desteği amacıyla tasarlanmıştır. Lütfen resmi bir sözlük olarak değil, öğrenme referansı olarak kullanın.