noun

enchantment

büyü, sihir, cazibe

The story is full of magic and enchantment.

Hikaye sihir ve büyü ile dolu.

He looked at her with enchantment.

Ona büyülenmiş bir şekilde baktı.

((enchantment)) büyü altında olma durumu; sihir The story is full of magic and enchantment.

Eş anlamlılar: magic, charm, fascination; Zıt anlamlılar: disillusionment, disenchantment.

'enchant' + '-ment' (bir durumu veya sonucu belirten isimler oluşturan bir ek) kelimesinden. 'Enchant' Latince 'incantare' kelimesinden gelir.

'enchant' kelimesinin isim hali. '-ment' eki genellikle bir şeyin 'olma durumu' anlamına gelir.

Bu sayfa öğrenme desteği amacıyla tasarlanmıştır. Lütfen resmi bir sözlük olarak değil, öğrenme referansı olarak kullanın.