noun

alliance

ittifak, birlik, anlaşma

The two countries formed a military alliance.

İki ülke askeri bir ittifak kurdu.

They entered into a strategic alliance.

Stratejik bir ittifaka girdiler.

((bir)) ittifak ((...arasında)) karşılıklı fayda için kurulan birlik The two countries formed an alliance.

((...ile)) ittifak kurmak/girmek resmi bir anlaşma yapmak They entered into an alliance with the company.

Eş anlamlılar: coalition, partnership, union; Zıt anlamlılar: rivalry, hostility

Eski Fransızca 'ittifak kurmak' anlamına gelen 'alier'den, o da 'bağlamak' anlamına gelen Latince 'alligare'den gelir. '-ance' eki bir durumu veya niteliği belirtir.

'Müttefiklerin' (allies) bir araya geldiğini düşünün. Kelime 'all lions' (tüm aslanlar) gibi duyulur, birlikte çalışan bir grup aslan hayal edin.

Bu sayfa öğrenme desteği amacıyla tasarlanmıştır. Lütfen resmi bir sözlük olarak değil, öğrenme referansı olarak kullanın.