noun

absolution

günah çıkarma, af, beraatin

The priest granted him absolution.

Rahip ona günahlarının affını verdi.

She sought absolution for her mistakes.

Hataları için af diledi.

((for sth.)) bir şey için af. She sought absolution for her mistakes.

Eş anlamlılar: af, bağışlama, beraat; Zıt anlamlılar: kınama, suçlama

Latince 'absolvere' (serbest bırakmak) kelimesinden gelir. Suçluluk, günah veya yükümlülükten 'serbest bırakma' eylemi.

Bunu bir suçluluk sorununa 'çözüm' (solution) olarak düşünün. 'Ab-solution' suçluluğu affederek çözer.

Bu sayfa öğrenme desteği amacıyla tasarlanmıştır. Lütfen resmi bir sözlük olarak değil, öğrenme referansı olarak kullanın.