noun

habitation

mesken, konut, ikametgah

The old house was unfit for human habitation.

Eski ev insan yerleşimi için uygun değildi.

This area shows signs of early human habitation.

Bu bölge erken insan yerleşiminin izlerini taşıyor.

((insan)) yerleşimi için uygun/uygun olmayan. Bina insan yerleşimi için uygun değil olarak ilan edildi.

Synonyms: residence, dwelling, abode, home

Latince 'yaşamak, ikamet etmek' anlamına gelen 'habitare'den gelir, bu da 'sahip olmak' anlamına gelen 'habere'den türemiştir.

Bir hayvanın 'habitat'ını düşünün. 'Habitation', bir insanın meskeni veya bir yerde yaşama eylemi için daha resmi bir terimdir.

Bu sayfa öğrenme desteği amacıyla tasarlanmıştır. Lütfen resmi bir sözlük olarak değil, öğrenme referansı olarak kullanın.