adjective

impolite

kaba, nezaketsiz

It is impolite to interrupt people.

İnsanların sözünü kesmek kabalıktır.

He made an impolite comment about her dress.

Elbisesi hakkında kaba bir yorum yaptı.

((fiil)) yapmak kabalıktır İnsanlara dik dik bakmak kabalıktır.

((birinin)) ((fiil)) yapması kabalıktır O kadar erken ayrılması onun kabalığıydı.

Eş anlamlılar: rude, discourteous; Zıt anlamlılar: polite, courteous

'im-' (olumsuzluk) ön eki + 'polite' (kibar). Kelimenin tam anlamıyla 'kibar olmayan' demektir.

'im-' ön eki genellikle 'değil' anlamına gelir. Yani, 'impolite' basitçe 'kibar değil' demektir.

Bu sayfa öğrenme desteği amacıyla tasarlanmıştır. Lütfen resmi bir sözlük olarak değil, öğrenme referansı olarak kullanın.