adjective

impromptu

doğaçlama, hazırlıksız, irticalen

He gave an impromptu speech at the wedding.

Düğünde doğaçlama bir konuşma yaptı.

She decided to hold an impromptu party.

Doğaçlama bir parti düzenlemeye karar verdi.

an impromptu ((noun)) doğaçlama bir ~ He gave an impromptu speech.

((verb)) impromptu (zarf) doğaçlama olarak She sang the song impromptu.

Eş anlamlılar: spontaneous, unrehearsed, unplanned; Zıt anlamlılar: planned, rehearsed, prepared

Latince 'hazır durumda' anlamına gelen 'in promptu'dan gelir. 'Prompt' (çabuk) kelimesiyle ilgilidir.

Bir şeyi hazırlıksız yapmak için 'anında' hazır olduğunuzu düşünün. Bu, kelimenin spontane olma anlamıyla bağlantılıdır.

Bu sayfa öğrenme desteği amacıyla tasarlanmıştır. Lütfen resmi bir sözlük olarak değil, öğrenme referansı olarak kullanın.