verb

improvise

doğaçlama yapmak, irticalen söylemek

The actor had to improvise his lines.

Aktör repliklerini doğaçlamak zorunda kaldı.

I had to improvise a meal with what I had.

Elimdekilerle bir yemek uydurmak zorunda kaldım.

((sth.)) doğaçlama yapmak bir şeyi anında yaratmak veya sergilemek Aktör repliklerini doğaçlamak zorunda kaldı.

Synonyms: ad-lib, extemporize, wing it (informal)

Latince im- ('değil') + pro- ('önce') + visus ('görmek'). 'Bir şeyi önceden görmeden veya planlamadan yapmak' anlamına gelir.

Parçalara ayırın: 'im-' (değil) + 'pro' (önce) + 'vise' ('videre'den, görmek). Önceden görmeden yaparsınız.

Bu sayfa öğrenme desteği amacıyla tasarlanmıştır. Lütfen resmi bir sözlük olarak değil, öğrenme referansı olarak kullanın.