adjective

incapable

aciz, yapamaz, kabiliyetsiz

He is incapable of telling a lie.

Yalan söylemekten acizdir.

The child felt incapable and frustrated.

Çocuk kendini yetersiz ve hüsrana uğramış hissetti.

((of -ing/sth.)) (-mekten/-maktan) aciz olmak He is incapable of telling a lie.

Synonyms: unable, incompetent; Antonyms: capable, able, competent

'in-' (olumsuzluk) ön eki + 'capable' (yapabilen, muktedir). Kelimenin tam anlamıyla 'yapamayan' demektir.

'in-' ön eki genellikle 'incomplete' (eksik) veya 'incorrect' (yanlış) kelimelerinde olduğu gibi 'olumsuzluk' anlamına gelir. 'capable' kelimesinin zıttı olarak düşünün.

Bu sayfa öğrenme desteği amacıyla tasarlanmıştır. Lütfen resmi bir sözlük olarak değil, öğrenme referansı olarak kullanın.