adjective

inconclusive

sonuçsuz, kesin olmayan

The evidence was inconclusive.

Kanıtlar yetersizdi.

The results of the study were inconclusive.

Çalışmanın sonuçları kesin değildi.

((isim)) is/was inconclusive ... sonuçsuzdu/kesin değildi The evidence was inconclusive.

Synonyms: indecisive, ambiguous, uncertain; Antonyms: conclusive, decisive, definitive

'in-' (olumsuzluk) + 'conclusive' (kesin sonuç veren). Kesin bir sonuca götürmeyen anlamına gelir.

Eğer sonuçlar 'inconclusive' ise, bir 'conclusion' (sonuç) içinde ('in') değilsiniz demektir.

Bu sayfa öğrenme desteği amacıyla tasarlanmıştır. Lütfen resmi bir sözlük olarak değil, öğrenme referansı olarak kullanın.