adjective

irrational

mantıksız, akıl dışı, irrasyonel

His fear of spiders is completely irrational.

Örümcek korkusu tamamen mantıksız.

She made an irrational decision to quit her job.

İşini bırakmak gibi mantıksız bir karar verdi.

((bir şey)) irrational olmak ((bir şey)) mantıksız olmak His fear of spiders is completely irrational.

irrational bir ((isim)) mantıksız bir ((isim)) She made an irrational decision.

Eş anlamlılar: unreasonable, illogical, absurd; Zıt anlamlılar: rational, logical, reasonable

'ir-' (olumsuzluk) ön eki + 'rational' (akla dayalı) kelimesinden. Kelimenin tam anlamıyla 'akla dayalı olmayan'.

'ir-' ekini 'değil' anlamında düşünün. Yani 'rasyonel değil'. Birinin bir robotla mantıksızca tartıştığını hayal edin.

Bu sayfa öğrenme desteği amacıyla tasarlanmıştır. Lütfen resmi bir sözlük olarak değil, öğrenme referansı olarak kullanın.