verb

knelt

diz çöktü

He knelt down to tie his shoe.

Ayakkabısını bağlamak için diz çöktü.

She knelt before the queen.

Kraliçenin önünde diz çöktü.

((sb.)) knelt (biri) diz çöktü The knight knelt.

((sb.)) knelt down (biri) diz çöktü He knelt down to look under the bed.

((sb.)) knelt before ((sb./sth.)) (birinin/bir şeyin) önünde diz çökmek They knelt before the altar.

Eş anlamlılar: diz çöktü, eğildi; Zıt anlamlılar: ayağa kalktı

'knee' (diz) isminden gelen 'to kneel' fiilinin geçmiş zaman halidir. Dizlerinin üzerine çökme eylemini tanımlar.

'Knelt', 'kneel' fiilinin geçmiş zaman halidir. 'feel' fiilinin geçmiş zamanının 'felt' olduğunu düşünün. Kalıp benzerdir.

Bu sayfa öğrenme desteği amacıyla tasarlanmıştır. Lütfen resmi bir sözlük olarak değil, öğrenme referansı olarak kullanın.