adjective

obligatory

zorunlu, mecburi

Attendance at the meeting is obligatory.

Toplantıya katılım zorunludur.

It is obligatory for all employees to wear a helmet.

Tüm çalışanların kask takması zorunludur.

((bir şey)) zorunludur ((bir şey)) zorunludur Attendance at the meeting is obligatory.

((birinin bir şey)) yapması zorunludur ((birinin bir şey)) yapması zorunludur It is obligatory for all employees to wear a helmet.

Eş anlamlılar: mandatory, compulsory, required; Zıt anlamlılar: optional, voluntary

Latince 'obligare' (bağlamak) kelimesinden gelir, 'ob-' (karşı) + 'ligare' (bağlamak).

'Obligation' (yükümlülük) kelimesini düşünün. Bir şey 'obligatory' ise, onu yapma yükümlülüğünüz vardır.

Bu sayfa öğrenme desteği amacıyla tasarlanmıştır. Lütfen resmi bir sözlük olarak değil, öğrenme referansı olarak kullanın.