noun

offender

suçlu, fail

The police arrested the offender.

Polis suçluyu tutukladı.

He is a first-time offender.

O, ilk kez suç işleyen biri.

((bir suçlu)) suç işleyen bir kişi The police arrested the offender.

Synonyms: criminal, culprit, lawbreaker

'Offend' (gücendirmek, suç işlemek) fiilinden ve kişi belirten '-er' ekinden türemiştir, 'suç işleyen kişi' anlamına gelir. 'Offend' Latince 'offendere' (çarpmak) kelimesinden gelir.

Bir 'offend**er**', suç işleyen ('offends') bir kişidir. '-er' eki genellikle bir eylemi yapan kişiyi belirtir.

Bu sayfa öğrenme desteği amacıyla tasarlanmıştır. Lütfen resmi bir sözlük olarak değil, öğrenme referansı olarak kullanın.