noun

ordainment

takdir, emir, hüküm, atanma

His ordainment as bishop was a significant event.

Piskopos olarak atanması önemli bir olaydı.

They believed it was by divine ordainment.

Bunun ilahi bir takdir olduğuna inanıyorlardı.

((of sb.)) ((as sth.)) (birinin) (bir şey) olarak atanması. The ordainment of new priests is a yearly ceremony.

((by sth.)) (bir şey) tarafından takdir. They felt it was an ordainment by fate.

Synonyms: decree, fate, destiny, appointment

'Ordain' fiilinden ve isim yapan '-ment' ekinden türemiştir. 'Ordain', Latince 'ordinare' (düzenlemek) kelimesinden gelir.

'Ordainment' kelimesini, bir şeyi 'ordain' etme eylemi veya sonucu olarak düşünün. Bu, resmi 'emir' veya atamadır.

Bu sayfa öğrenme desteği amacıyla tasarlanmıştır. Lütfen resmi bir sözlük olarak değil, öğrenme referansı olarak kullanın.