Adjektiv

vertrieben

ที่ถูกขับไล่, ที่พลัดถิ่น

Der vertriebene König lebte im Exil.

กษัตริย์ที่ถูกขับไล่ทรงใช้ชีวิตลี้ภัย

Als Nomen: Er ist ein Vertriebener aus Schlesien.

ในฐานะคำนาม: เขาเป็นผู้ถูกขับไล่มาจากไซลีเชีย

((เป็นคำคุณศัพท์)) ที่ถูกขับไล่ Der vertriebene König lebte im Exil.

คำพ้อง: ausgewiesen, verjagt; คำตรงข้าม: ansässig, beheimatet

เป็นรูป past participle ของคำกริยา 'vertreiben' (ขับไล่) 'ver-' (ออกไป) + 'treiben' (ขับ) = 'ถูกขับออกไป'

'Vertriebener' (รูปคำนาม) คือคนทีถูก 'vertrieben' (ขับไล่) ออกจากบ้านเกิด

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ