Adjektiv

verhaltensgestört

ที่มีพฤติกรรมผิดปกติ, ปรับตัวไม่ได้

Das Kind gilt als verhaltensgestört.

เด็กคนนั้นถูกมองว่ามีพฤติกรรมผิดปกติ

Er zeigt oft verhaltensgestörtes Benehmen.

เขามักจะแสดงพฤติกรรมที่ผิดปกติ

ใช้เป็นภาคแสดง: ...มีพฤติกรรมผิดปกติ Das Kind ist verhaltensgestört.

ใช้ขยายนาม: ...ที่มีพฤติกรรมผิดปกติ ein verhaltensgestörtes Kind

คำพ้องความหมาย: auffällig (เด่น), schwierig (ยาก); คำตรงข้าม: unauffällig (ไม่เด่น), angepasst (ที่ปรับตัวแล้ว)

ประกอบด้วย 'Verhalten' (พฤติกรรม) และ 'gestört' (ที่ถูกรบกวน, ผิดปกติ) แปลตรงตัวว่า 'มีพฤติกรรมที่ผิดปกติ'

ให้นึกภาพ 'พฤติกรรม (Verhalten)' ที่ 'ผิดปกติ (gestört)'

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ