Adjektiv

bewehrten

ติดอาวุธ, เสริมกำลัง, เสริมความแข็งแรง

Die Burg wurde von bewehrten Männern verteidigt.

ปราสาทได้รับการป้องกันโดยชายติดอาวุธ

Wir sahen einen mit Stacheldraht bewehrten Zaun.

เราเห็นรั้วที่เสริมด้วยลวดหนาม

((bewehrt)) als Adjektiv vor einem Nomen (dekliniert) เป็นคำคุณศัพท์ขยายคำนาม (ผันตาม) Die Burg wurde von bewehrten Männern verteidigt.

คำพ้องความหมาย: verstärkt (เสริมกำลัง), bewaffnet (ติดอาวุธ); คำตรงข้าม: unbewehrt (ไม่มีอาวุธ)

จากคำอุปสรรค 'be-' (ทำให้มี) + 'Wehr' (การป้องกัน, อาวุธ) หมายถึง 'ทำให้มีการป้องกัน'

คิดว่า 'be-WEHR' คือ 'การให้ WEHR (การป้องกัน)' เหมือนการสวมชุดเกราะ

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ