Adjektiv

bewohnt

มีคนอาศัยอยู่, ถูกครอบครอง

Das Haus ist nicht mehr bewohnt.

บ้านหลังนี้ไม่มีคนอาศัยอยู่อีกต่อไป

Die Insel ist dicht bewohnt.

เกาะนี้มีประชากรหนาแน่น

[คำนาม] ist bewohnt [คำนาม]มีคนอาศัยอยู่ Das Haus ist bewohnt.

มีคนตั้งรกราก; คำตรงข้าม: unbewohnt (ไม่มีคนอาศัย), leer (ว่างเปล่า)

เป็นรูป past participle ของกริยา 'bewohnen' (อยู่อาศัย) ซึ่งมาจากคำอุปสรรค 'be-' และกริยา 'wohnen' (อาศัยอยู่)

เชื่อมโยงกับคำกริยา 'wohnen' (อาศัยอยู่) ถ้าสถานที่หนึ่ง 'bewohnt' แสดงว่ามีคน 'wohnt' (อาศัยอยู่) ที่นั่น

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ